Ama belli ki bazı belediyeler için aynı zamanda Ramazan Ayı “cümbüş ayı” gibi.
Sanırsınız AKP’li Belediyelerin hakim olduğu ilçelerde yoksulluk bitmiş, emekli rahat nefes alıyor, gençler iş bulmuş, kiralar düşmüş… Sanki Bayrampaşa’da, Sultangazi’de kimse sosyal yardımla ayakta durmuyor!
Ama gerçek hayat meclis kürsüsünden anlatıldığı gibi değil. Gerçek hayat; pazar filesini yarı doldurup eve dönen emeklinin gerçeğidir. Gerçek hayat; kredi kartı asgarisini ödeyemediği için bankanın mesajını görmemek için telefonunu sessize alan işçinin gerçeğidir. Gerçek hayat; doğalgaz faturasını taksite böldürmek için belediyenin kapısını aşındıran yurttaşın gerçeğidir.
Hal böyleyken, “Edirne’nin ötesine iftar” şovu neyin nesi?
Ramazan ayının manevi iklimi üzerinden siyaset devşirmek kolay. “Tarihsel bağlarımız var”, “Gönül coğrafyamız” var, “Kardeşlik” var… Hepsi güzel laflar. Peki kendi ilçendeki yurttaşın gönlünü neyle alacaksın? Kendi mahallendeki boş tencereye ne diyeceksin? Halkın cebinden çıkan parayla Balkanlar’da verilen iftar, gerçekten hayır mıdır; yoksa siyasi bir gösteri midir?
İktidarın dili hazır: “Dünya bizi kıskanıyor.” Ama Bayrampaşa’daki işsiz genç kimi kıskanıyor? Sultangazi’de kira derdine düşmüş aile kimi kıskanıyor?
Belediye bütçesi, halkın bütçesidir. Belediyenin kasasındaki para; işçinin vergisi, esnafın KDV’si, emeklinin ödediği harçtır. O para bir siyasi partinin propaganda fonu değildir. “Hayır” adı altında yapılan her harcama, önce bu halka hesap verilerek yapılmalıdır.
Komşusu açken tok yatan bizden değildir diye öğüt veren bir inancın mensupları, önce kapı komşusuna bakmak zorundadır. Balkanlar’a sofra kurmadan önce Bayrampaşa’da, Sultangazi’de kaç haneye düzenli gıda desteği sağlanıyor? Kaç öğrenciye burs veriliyor? Kaç aileye kira desteği yapılıyor? Bu soruların net cevabı var mı?
Şovun iyisi kötüsü olmaz. Hele ki halkın malıyla yapılan şovun hiç olmaz.
“Hayır” adı altında yapılan her gösterişli organizasyon, eğer kendi halkının yoksulluğunu görmezden geliyorsa, vicdani değil siyasidir. Ve siyaset, halkın sırtından yapılınca adı başka olur: israf. Hesabı da Allaha verilir; bilesiniz…
Bugün ülkede emekli aç, emekçi darda, genç umutsuz. Ev kiraları cep yakıyor, kredi kartı faizleri bel büküyor. Böyle bir tabloda Balkanlar’da verilen iftar, ne kadar kardeşliktir, ne kadar reklamdır; takdiri kamuoyunun. Ama şunu herkes bilsin: Halkın malı deniz değildir.
Ve o denizi yandaşlara, gösterişe, siyasi hesaplara peşkeş çekenler, yarın bir gün o halkın vicdanında hesap verir.
Esenler Belediye Başkanı bu iki har vurup harman savuran Belediyeyi kıskanmış olabilir ama böyle bir günahtan geri kalması şansının yaver gitmesindedir. AKP’li Esenler belediye başkanı Göksu yurtdışına açılmasa da aynı müsrif geleneğini Esenler cumhuriyet meydanında yandaş hemşeri derneklerine her yıl olduğu gibi bu yıl da uyguluyor. Öyle ki geçtiğimiz yıl hemşeri derneklerine meydanda stant parası olarak verdiği 25 bin TL’yi bu yıl zamlı verip vermeyeceğini bekleyip göreceğiz.
Ramazan bereket ayıdır. Bereket, önce en yakındaki sofrada başlar. Eğer o sofrada ekmek eksikse, Balkanlar’daki pişen pilav kimsenin içini doyurmaz.
